STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наміна́цыя мн. наміна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
наміна́цыі мн. наміна́цый |
| Давальны каму? чаму? |
наміна́цыі мн. наміна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
наміна́цыю мн. наміна́цыі |
| Творны кім? чым? |
наміна́цыяй, наміна́цыяю мн. наміна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
наміна́цыі мн. наміна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
naminacyja — беларуская лацінка
Слова намінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намінаты́ўны (11)
(11) рэдаміна́цыя ‹
› наміна́цца (9)
(9) ламіна́цыя ‹
› намінацы́йны (11)
(11) дэламіна́цыя ‹
› наміна́ць (8)
(12) пранаміна́цыя ‹
› наміні́равацца (13)
(11) дэнаміна́цыя ‹
› наміні́равацца (13)
(13) рэдэнаміна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
