пранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пра́нне мн. пра́нні
Родны каго? чаго?	пра́ння мн. пра́нняў
Давальны каму? чаму?	пра́нню мн. пра́нням
Вінавальны каго? што?	пра́нне мн. пра́нні
Творны кім? чым?	пра́ннем мн. пра́ннямі
Месны у кім? у чым?	пра́нні мн. пра́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Як у цябе з англійскай? B1 / B2?
— A6.
— Гэта як?
— Пастаянна вучу ўсё ад пачатку, пайшла шостая спроба.

prannie — беларуская лацінка

Слова пранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: