аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пранос
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прано́с мн. прано́сы |
| Родны каго? чаго? |
прано́су мн. прано́саў |
| Давальны каму? чаму? |
прано́су мн. прано́сам |
| Вінавальны каго? што? |
прано́с мн. прано́сы |
| Творны кім? чым? |
прано́сам мн. прано́самі |
| Месны у кім? у чым? |
прано́се мн. прано́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
pranos — беларуская лацінка
Слова пранос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пранос — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праношванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прано́злівасць (13)
(15) вільгацеперано́с ‹
› прано́злівы (10)
(8) эфірано́с ‹
› прано́нс (7)
(8) цукрано́с ‹
› прано́сіцца (10)
(9) вастрано́с ‹
› прано́сіць (9)
(9) лапатано́с ‹
› прано́сны (8)
(8) кветано́с ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.