прастойванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прастойванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прасто́йванне мн. прасто́йванні
Родны каго? чаго?	прасто́йвання мн. прасто́йванняў
Давальны каму? чаму?	прасто́йванню мн. прасто́йванням
Вінавальны каго? што?	прасто́йванне мн. прасто́йванні
Творны кім? чым?	прасто́йваннем мн. прасто́йваннямі
Месны у кім? у чым?	прасто́йванні мн. прасто́йваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

prastojvannie — беларуская лацінка

Слова прастойванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: