STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дынька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́нька мн. ды́нькі |
| Родны каго? чаго? |
ды́нькі мн. ды́нек |
| Давальны каму? чаму? |
ды́ньцы мн. ды́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́ньку мн. ды́нькі |
| Творны кім? чым? |
ды́нькай, ды́нькаю мн. ды́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́ньцы мн. ды́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.
dyńka — беларуская лацінка
Слова дынька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дынька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́нны (5)
(6) гу́нька ‹
› дыно́д (5)
(11) прыгажу́нька ‹
› дыно́рніс (8)
(6) пу́нька ‹
› ды́ня (4)
(11) гаспады́нька ‹
› дыоксібензо́л (12)
(8) я́блынька ‹
› дыо́л (4)
(10) кавярынька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
