аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пунька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пу́нька мн. пу́нькі |
| Родны каго? чаго? |
пу́нькі мн. пу́нек |
| Давальны каму? чаму? |
пу́ньцы мн. пу́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
пу́ньку мн. пу́нькі |
| Творны кім? чым? |
пу́нькай, пу́нькаю мн. пу́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
пу́ньцы мн. пу́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!
Выкідваючы хлам, галоўнае — не пачынаць яго разглядаць!
puńka — беларуская лацінка
Слова пунька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пунька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пуня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Пунтус (6)
(10) закабу́нька ‹
› пу́нш (4)
(6) гу́нька ‹
› пу́ншавы (7)
(11) прыгажу́нька ‹
› пу́ня (4)
(6) ды́нька ‹
› пу́п (3)
(11) гаспады́нька ‹
› пупава́ты (8)
(8) я́блынька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.