аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пу́ншавы — прыметнік пу́ня — назоўнік
канцэпт

пунька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пунька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пу́нька

мн.  пу́нькі
Родны
каго? чаго?		 пу́нькі

мн.  пу́нек
Давальны
каму? чаму?		 пу́ньцы

мн.  пу́нькам
Вінавальны
каго? што?		 пу́ньку

мн.  пу́нькі
Творны
кім? чым?		 пу́нькай, пу́нькаю

мн.  пу́нькамі
Месны
у кім? у чым?		 пу́ньцы

мн.  пу́ньках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепш у дзеўках сядзець, чым замужам марнець.

(фемінізм зарадзіўся на Беларусі)

Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.


puńka — беларуская лацінка

Слова пунька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пунька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пуня + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Пунтус (6)

(10) закабу́нька ‹

› пу́нш (4)

(6) гу́нька ‹

› пу́ншавы (7)

(11) прыгажу́нька ‹

› пу́ня (4)

(6) ды́нька ‹

› пу́п (3)

(11) гаспады́нька ‹

› пупава́ты (8)

(8) я́блынька ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

урбаністыка