аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова закабунька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закабу́нька мн. закабу́нькі |
| Родны каго? чаго? |
закабу́нькі мн. закабу́нек |
| Давальны каму? чаму? |
закабу́ньцы мн. закабу́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
закабу́ньку мн. закабу́нькі |
| Творны кім? чым? |
закабу́нькай, закабу́нькаю мн. закабу́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
закабу́ньцы мн. закабу́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
му́сібыць — відаць (пабочнае слова)
Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.
zakabuńka — беларуская лацінка
Слова закабунька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закабунька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закавулак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закабаля́ць (10)
(8) паго́нька ‹
› закаблу́к (8)
(6) до́нька ‹
› закабу́ньваць (12)
(8) дало́нька ‹
› закава́на (8)
(6) гу́нька ‹
› закава́ны (8)
(11) прыгажу́нька ‹
› закава́ны (8)
(6) пу́нька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.