STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гунька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́нька мн. гу́нькі |
| Родны каго? чаго? |
гу́нькі мн. гу́нек |
| Давальны каму? чаму? |
гу́ньцы мн. гу́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́ньку мн. гу́нькі |
| Творны кім? чым? |
гу́нькай, гу́нькаю мн. гу́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́ньцы мн. гу́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.
huńka — беларуская лацінка
Слова гунька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гунька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гупанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гунтараў (8)
(6) до́нька ‹
› гунтараў (8)
(8) дало́нька ‹
› гунтэравы (9)
(10) закабу́нька ‹
› гу́нькавы (8)
(11) прыгажу́нька ‹
› гу́п (3)
(6) пу́нька ‹
› гу́панне (7)
(6) ды́нька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).