аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пагонька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паго́нька мн. паго́нькі |
| Родны каго? чаго? |
паго́нькі мн. паго́нек |
| Давальны каму? чаму? |
паго́ньцы мн. паго́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
паго́ньку мн. паго́нькі |
| Творны кім? чым? |
паго́нькай, паго́нькаю мн. паго́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
паго́ньцы мн. паго́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpahońka — беларуская лацінка
Слова пагонька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагонька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагоня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паго́нны (7)
(6) лі́нька ‹
› паго́нчык (8)
(6) сі́нька ‹
› паго́ншчык (9)
(9) падсі́нька ‹
› паго́ня (6)
(6) до́нька ‹
› паго́паць (8)
(8) дало́нька ‹
› паго́р'е (7)
(10) закабу́нька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.