пагонька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пагонька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паго́нька мн. паго́нькі
Родны каго? чаго?	паго́нькі мн. паго́нек
Давальны каму? чаму?	паго́ньцы мн. паго́нькам
Вінавальны каго? што?	паго́ньку мн. паго́нькі
Творны кім? чым?	паго́нькай, паго́нькаю мн. паго́нькамі
Месны у кім? у чым?	паго́ньцы мн. паго́ньках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

pahońka — беларуская лацінка

Слова пагонька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: