STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лінька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лі́нька мн. лі́нькі |
| Родны каго? чаго? |
лі́нькі мн. лі́нек |
| Давальны каму? чаму? |
лі́ньцы мн. лі́нькам |
| Вінавальны каго? што? |
лі́ньку мн. лі́нькі |
| Творны кім? чым? |
лі́нькай, лі́нькаю мн. лі́нькамі |
| Месны у кім? у чым? |
лі́ньцы мн. лі́ньках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс
lińka — беларуская лацінка
Слова лінька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лінька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лінючасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лінчава́ць (9)
(17) ху́ценька-ху́ценька ‹
› лі́нь (4)
(9) пры́ценька ‹
› лі́нь (4)
(8) багі́нька ‹
› ліню́часць (9)
(6) сі́нька ‹
› ліню́чы (6)
(9) падсі́нька ‹
› ліню́чы (6)
(8) паго́нька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».