аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лінь
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лі́нь мн. ліні́ |
| Родны каго? чаго? |
ліня́ мн. лінёў |
| Давальны каму? чаму? |
ліню́ мн. ліня́м |
| Вінавальны каго? што? |
ліня́ мн. лінёў |
| Творны кім? чым? |
лінём мн. ліня́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ліні́ мн. ліня́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»liń — беларуская лацінка
Слова лінь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лінь — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лінь + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лінчава́цца (10)
(5) дзі́нь ‹
› лінчаваць (9)
(11) дзінь-дзінь ‹
› лінчава́ць (9)
(6) кызі́нь ‹
› лі́нька (6)
(6) фа́лінь ‹
› ліню́часць (9)
(7) марлі́нь ‹
› ліню́чы (6)
(7) пе́рлінь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.