аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прастота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасто́та мн. прасто́ты |
| Родны каго? чаго? |
прасто́ты мн. прасто́т |
| Давальны каму? чаму? |
прасто́це мн. прасто́там |
| Вінавальны каго? што? |
прасто́ту мн. прасто́ты |
| Творны кім? чым? |
прасто́тай, прасто́таю мн. прасто́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
прасто́це мн. прасто́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
prastota — беларуская лацінка
Слова прастота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прастота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прастрацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасто́рнець (11)
(7) гнюсо́та ‹
› прасто́рны (9)
(6) літо́та ‹
› прасто́рыцца (11)
(9) асімпто́та ‹
› прастраката́ць (13)
(6) істо́та ‹
› прастраля́ны (11)
(11) першаісто́та ‹
› прастраля́ны (11)
(7) лісто́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
✔ Нічога-мейкер (гультай-менеджар)