аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова першаістота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
першаісто́та мн. першаісто́ты |
| Родны каго? чаго? |
першаісто́ты мн. першаісто́т |
| Давальны каму? чаму? |
першаісто́це мн. першаісто́там |
| Вінавальны каго? што? |
першаісто́ту мн. першаісто́т |
| Творны кім? чым? |
першаісто́тай, першаісто́таю мн. першаісто́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
першаісто́це мн. першаісто́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
Настуся баялася толькі віскі, таму што пасля віскі яна ўжо нічога не баялася...
pieršaistota — беларуская лацінка
Слова першаістота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік першаістота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове першакатэгорнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› першаісна (9)
(9) асімпто́та ‹
› першаі́снасць (12)
(8) прасто́та ‹
› першаі́сны (9)
(6) істо́та ‹
› першаісто́тны (12)
(7) лісто́та ‹
› першаі́сты (9)
(7) густо́та ‹
› першакатэго́рнік (15)
(7) пусто́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.