пустота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пустота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пусто́та мн. пусто́ты
Родны каго? чаго?	пусто́ты мн. пусто́т
Давальны каму? чаму?	пусто́це мн. пусто́там
Вінавальны каго? што?	пусто́ту мн. пусто́ты
Творны кім? чым?	пусто́тай, пусто́таю мн. пусто́тамі
Месны у кім? у чым?	пусто́це мн. пусто́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

pustota — беларуская лацінка

Слова пустота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: