аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прасушванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасу́шванне мн. прасу́шванні |
| Родны каго? чаго? |
прасу́швання мн. прасу́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прасу́шванню мн. прасу́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
прасу́шванне мн. прасу́шванні |
| Творны кім? чым? |
прасу́шваннем мн. прасу́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прасу́шванні мн. прасу́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
prasušvannie — беларуская лацінка
Слова прасушванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прасушванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прасушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасу́шаны (9)
(10) засу́шванне ‹
› прасу́шаны (9)
(10) насу́шванне ‹
› прасу́шаны (9)
(12) перасу́шванне ‹
› прасу́швацца (11)
(10) абсу́шванне ‹
› прасу́шваць (10)
(11) падсу́шванне ‹
› прасу́шка (8)
(9) усу́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.