аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прасушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасу́шка мн. прасу́шкі |
| Родны каго? чаго? |
прасу́шкі мн. прасу́шак |
| Давальны каму? чаму? |
прасу́шцы мн. прасу́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
прасу́шку мн. прасу́шкі |
| Творны кім? чым? |
прасу́шкай, прасу́шкаю мн. прасу́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прасу́шцы мн. прасу́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Вельмі крута, што я вырашыў усяго дабіцца сам. Шкада, што не дабіўся.
prasuška — беларуская лацінка
Слова прасушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прасушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прасцёбванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасу́шванне (11)
(9) недасу́шка ‹
› прасу́швацца (11)
(7) засу́шка ‹
› прасу́шваць (10)
(9) перасу́шка ‹
› прасушы́цца (10)
(7) абсу́шка ‹
› прасушы́ць (9)
(8) падсу́шка ‹
› прасце́йшы (9)
(6) усу́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.