STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прасціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасціна́ мн. (2, 3, 4) прасціны́, про́сціны |
| Родны каго? чаго? |
прасціны́ мн. про́сцін |
| Давальны каму? чаму? |
прасціне́ мн. про́сцінам |
| Вінавальны каго? што? |
прасціну́ мн. (2, 3, 4) прасціны́, про́сціны |
| Творны кім? чым? |
прасціно́й, прасціно́ю мн. про́сцінамі |
| Месны у кім? у чым? |
прасціне́ мн. про́сцінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
prascina — беларуская лацінка
Слова прасціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прасціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прасціначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасцё́бка (9)
(7) масці́на ‹
› прасцё́рты (9)
(8) сна́сціна ‹
› пра́сці (6)
(10) хварасці́на ‹
› прасці́начка (11)
(8) трасці́на ‹
› прасці́нка (9)
(7) часці́на ‹
› прасці́нны (9)
(12) мікрачасціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
