Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

часціна, -ы, жаночы род
  размоўнае слова Тое, што і частка (у 1, 2 і 3 знач.); вялікая, значная частка чаго-н. Ёсць важныя дзве часціны, з якіх складаецца жыццё і яго глыбокі сэнс і хараство — чалавек і прырода. ← Якуб Колас. [Самоцька:] — У цябе [Андрэя] унь брат.. гаруе, а ты і яго часцінаю заўладаў. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Часціны мовы — лексіка-граматычныя разрады слоў, якія характарызуюцца агульнымі лексічнымі і граматычнымі адзнакамі, агульнасцю асноўных сінтаксічных функцый у сказе.

❌

часціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова часціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	часці́на мн. часці́ны
Родны каго? чаго?	часці́ны мн. часці́н
Давальны каму? чаму?	часці́не мн. часці́нам
Вінавальны каго? што?	часці́ну мн. часці́ны
Творны кім? чым?	часці́най, часці́наю мн. часці́намі
Месны у кім? у чым?	часці́не мн. часці́нах
Клічная форма	— мн. —

Слова часціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік часціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

часціна

Навігатар

Мемчыкі