Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

часцінка, -і, ДМ -нцы; Родны склон мн. -нак; жаночы род
1. Невялікая частка, доля чаго-н. [Соф'я Пармон:] — Гэтым людзям мы верым, як самім сабе. Яны — часцінка нас. ← часопіс «Маладосць». Часцінка мая ёсць у той перамозе, Якую ў змаганні здабыў мой народ. ← Пятро Прыходзька.
2. звычайна мн. (часцінкі, -нак). Невялікія цвёрдыя крупіцы, частачкі якой-н. масы, рэчыва. Залатаносны пясок прамываўся на аўчыне — пясок зносіла вада, а часцінкі каштоўнага металу заставаліся ў поўсці. ← Эдуард Самуйлёнак.

❌

часцінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова часцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	часці́нка мн. часці́нкі
Родны каго? чаго?	часці́нкі мн. часці́нак
Давальны каму? чаму?	часці́нцы мн. часці́нкам
Вінавальны каго? што?	часці́нку мн. часці́нкі
Творны кім? чым?	часці́нкай, часці́нкаю мн. часці́нкамі
Месны у кім? у чым?	часці́нцы мн. часці́нках
Клічная форма	— мн. —

Слова часцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік часцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне

часцінка

Навігатар

Мемчыкі