аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прасякненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасякне́нне мн. прасякне́нні |
| Родны каго? чаго? |
прасякне́ння мн. прасякне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прасякне́нню мн. прасякне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прасякне́нне мн. прасякне́нні |
| Творны кім? чым? |
прасякне́ннем мн. прасякне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прасякне́нні мн. прасякне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госцю гадзі, дый сябе глядзі.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
prasiakniennie — беларуская лацінка
Слова прасякненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прасякненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прасякнутасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасяка́нне (10)
(10) сутыкне́нне ‹
› прасяка́цца (10)
(13) боесутыкненне ‹
› прасяка́ць (9)
(9) улякне́нне ‹
› прася́кнутасць (13)
(12) апрыто́мненне ‹
› прася́кнуты (10)
(8) сумне́нне ‹
› прася́кнуты (10)
(10) палымне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.