STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сумненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумне́нне мн. сумне́нні |
| Родны каго? чаго? |
сумне́ння мн. сумне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сумне́нню мн. сумне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сумне́нне мн. сумне́нні |
| Творны кім? чым? |
сумне́ннем мн. сумне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сумне́нні мн. сумне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Здраду прымаюць, а здрадніка вешаюць.
Поруч з традыцыйнымі словамі сумненне, несумненны і несумненна маем цэлую групу сінонімаў уласнабеларускага паходжання: сумнеў, сумнеўны і сумнеўна, несумнеўны і несумнеўна.
sumniennie — беларуская лацінка
Слова сумненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумнеў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумнаслы́нны (11)
(9) улякне́нне ‹
› су́мнасць (8)
(11) прасякне́нне ‹
› сумне́йшы (8)
(12) апрыто́мненне ‹
› сумне́нны (8)
(10) палымне́нне ‹
› су́мненька (9)
(12) успалымне́нне ‹
› су́мненькі (9)
(10) зацямне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
