STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова праходка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прахо́дка мн. прахо́дкі |
| Родны каго? чаго? |
прахо́дкі мн. прахо́дак |
| Давальны каму? чаму? |
прахо́дцы мн. прахо́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
прахо́дку мн. прахо́дкі |
| Творны кім? чым? |
прахо́дкай, прахо́дкаю мн. прахо́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прахо́дцы мн. прахо́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Табе часта кажуць «беражы сябе». Хай жа трапіцца чалавечак, які скажа «я буду цябе берагчы».
prachodka — беларуская лацінка
Слова праходка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праходка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праходнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прахо́дзілы (10)
(9) вынахо́дка ‹
› прахо́дзіцца (11)
(7) пахо́дка ‹
› прахо́дзіць (10)
(9) марахо́дка ‹
› прахо́днасць (11)
(9) ціхахо́дка ‹
› прахо́дны (8)
(7) абхо́дка ‹
› прахо́дча-здабыўны́ (17)
(6) схо́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
