STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паходка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пахо́дка мн. пахо́дкі |
| Родны каго? чаго? |
пахо́дкі мн. пахо́дак |
| Давальны каму? чаму? |
пахо́дцы мн. пахо́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
пахо́дку мн. пахо́дкі |
| Творны кім? чым? |
пахо́дкай, пахо́дкаю мн. пахо́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пахо́дцы мн. пахо́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
лайфхак
1. купляеш ёлку.
2. адзначаеш новы год.
3. вяртаеш ёлку ў краму па чэку на працягу чатырнаццаці дзён.
pachodka — беларуская лацінка
Слова паходка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паходка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паходнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пахо́джванне (11)
(9) самахо́дка ‹
› пахо́джваць (10)
(8) знахо́дка ‹
› пахо́дзіць (9)
(9) вынахо́дка ‹
› пахо́дневы (9)
(9) марахо́дка ‹
› пахо́днік (8)
(8) прахо́дка ‹
› пахо́дніца (9)
(9) ціхахо́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
