аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самаходка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самахо́дка мн. самахо́дкі |
| Родны каго? чаго? |
самахо́дкі мн. самахо́дак |
| Давальны каму? чаму? |
самахо́дцы мн. самахо́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
самахо́дку мн. самахо́дкі |
| Творны кім? чым? |
самахо́дкай, самахо́дкаю мн. самахо́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самахо́дцы мн. самахо́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
samachodka — беларуская лацінка
Слова самаходка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаходка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаходчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самахо́д (7)
(5) хо́дка ‹
› самахо́дам (9)
(5) хо́дка ‹
› самахо́дзь (9)
(7) захо́дка ‹
› самахо́дна (9)
(8) знахо́дка ‹
› самахо́дна-артылеры́йскі (22)
(9) вынахо́дка ‹
› самахо́дны (9)
(7) пахо́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры