Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ходка, -і, ДМ -дцы; Родны склон мн. -дак; жаночы род
  размоўнае слова
  1. Паездка або паход для дастаўкі чаго-н. Віхлястая дарога ляжала перад Раяй, дарога, па якой яна мусіла рабіць сваю, як казалі партызаны, першую ходку. ← Іван Новікаў. [Дзядзька:] — Я і кажу Пятру: «На другую ходку шукай сабе, браце, другога напарніка...» ← Сцяпан Александровіч.
  2. Порцыя, колькасць чаго-н. [Ячны] ведае, калі будзе гатова першая ходка саману, і ён не спозніцца прыехаць паказаць нам кладку сцен. ← Янка Брыль.

❌

ходка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ходка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хо́дка мн. хо́дкі
Родны каго? чаго?	хо́дкі мн. хо́дак
Давальны каму? чаму?	хо́дцы мн. хо́дкам
Вінавальны каго? што?	хо́дку мн. хо́дкі
Творны кім? чым?	хо́дкай, хо́дкаю мн. хо́дкамі
Месны у кім? у чым?	хо́дцы мн. хо́дках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Раней вы пісалі экзЕмпляр, цяпер пішаце экзЭмпляр.
Раней вы пісалі сЕрвіс, цяпер пішаце сЭрвіс.
Што ў вас не так з сЭксам?

праверачнае слова сэканд-хэнд

Слова ходка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ходка — у родным, давальным, творным і месным склоне

ходка

Навігатар

Мемчыкі