аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыбудовачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыбудо́вачка мн. прыбудо́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
прыбудо́вачкі мн. прыбудо́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
прыбудо́вачцы мн. прыбудо́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыбудо́вачку мн. прыбудо́вачкі |
| Творны кім? чым? |
прыбудо́вачкай, прыбудо́вачкаю мн. прыбудо́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыбудо́вачцы мн. прыбудо́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Даўней было раўней.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
prybudovačka — беларуская лацінка
Слова прыбудовачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыбудовачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыбудовіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыбудо́ва (9)
(10) булдо́вачка ‹
› прыбудо́ваны (11)
(9) яндо́вачка ‹
› прыбудо́ваны (11)
(8) удо́вачка ‹
› прыбудо́віна (11)
(9) жыдо́вачка ‹
› прыбудо́ўванне (13)
(9) газо́вачка ‹
› прыбудо́ўвацца (13)
(9) бако́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.