аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова удовачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
удо́вачка мн. удо́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
удо́вачкі мн. удо́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
удо́вачцы мн. удо́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
удо́вачку мн. удо́вачак |
| Творны кім? чым? |
удо́вачкай, удо́вачкаю мн. удо́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
удо́вачцы мн. удо́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
udovačka — беларуская лацінка
Слова удовачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік удовачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове удод + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› удо́брыцца (9)
(10) кладо́вачка ‹
› удо́брыць (8)
(10) булдо́вачка ‹
› удо́валь (7)
(9) яндо́вачка ‹
› удо́він (6)
(12) прыбудо́вачка ‹
› удо́він (6)
(9) жыдо́вачка ‹
› удо́вы (5)
(9) газо́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.