аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прывіднасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́віднасць мн. пры́віднасці |
| Родны каго? чаго? |
пры́віднасці мн. пры́віднасцяў, пры́віднасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пры́віднасці мн. пры́віднасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пры́віднасць мн. пры́віднасці |
| Творны кім? чым? |
пры́віднасцю мн. пры́віднасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́віднасці мн. пры́віднасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
pryvidnasć — беларуская лацінка
Слова прывіднасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прывіднасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прывілегія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прывіва́ць (9)
(13) разнаві́днасць ‹
› пры́від (6)
(11) лікві́днасць ‹
› пры́відна (8)
(13) нелікві́днасць ‹
› пры́відны (8)
(10) няві́днасць ‹
› пры́відны (8)
(9) агі́днасць ‹
› прывілегія (10)
(10) рыгі́днасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.