аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прыглушанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыглу́шанасць мн. прыглу́шанасці |
| Родны каго? чаго? |
прыглу́шанасці мн. прыглу́шанасцяў, прыглу́шанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыглу́шанасці мн. прыглу́шанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыглу́шанасць мн. прыглу́шанасці |
| Творны кім? чым? |
прыглу́шанасцю мн. прыглу́шанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыглу́шанасці мн. прыглу́шанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Субота, а ты цвярозы?!
— Я вырашыў пайсці супраць сістэмы, заняцца самаразвіццём і весці здаровы лад жыцця.
— Няма грошай?
— Няма грошай.
pryhlušanasć — беларуская лацінка
Слова прыглушанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыглушанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыглушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыглу́хлы (9)
(10) зду́шанасць ‹
› прыглу́хнуць (11)
(12) прыду́шанасць ‹
› прыглу́шана (10)
(12) заглу́шанасць ‹
› прыглу́шаны (10)
(10) зму́шанасць ‹
› прыглу́шаны (10)
(12) нязму́шанасць ‹
› прыглу́шаны (10)
(11) вы́мушанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.