аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыглушванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыглу́шванне мн. прыглу́шванні |
| Родны каго? чаго? |
прыглу́швання мн. прыглу́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыглу́шванню мн. прыглу́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыглу́шванне мн. прыглу́шванні |
| Творны кім? чым? |
прыглу́шваннем мн. прыглу́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыглу́шванні мн. прыглу́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
pryhlušvannie — беларуская лацінка
Слова прыглушванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыглушванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыглушэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыглу́шаны (10)
(12) абшалу́шванне ‹
› прыглуша́цца (11)
(10) аглу́шванне ‹
› прыглуша́ць (10)
(11) заглу́шванне ‹
› прыглу́швацца (12)
(12) прыхлу́шванне ‹
› прыглу́шваць (11)
(9) апу́шванне ‹
› прыглушы́цца (11)
(11) распу́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.