аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыхлушванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыхлу́шванне мн. прыхлу́шванні |
| Родны каго? чаго? |
прыхлу́швання мн. прыхлу́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыхлу́шванню мн. прыхлу́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыхлу́шванне мн. прыхлу́шванні |
| Творны кім? чым? |
прыхлу́шваннем мн. прыхлу́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыхлу́шванні мн. прыхлу́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Цікава, у якім годзе з'явіцца першая ў Мінску шыльдачка шаЎрма...
кава — кавярня, шава — шавярня?prychlušvannie — беларуская лацінка
Слова прыхлушванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыхлушванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыход + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыхлусі́ць (10)
(10) аглу́шванне ‹
› прыхлу́шаны (10)
(11) заглу́шванне ‹
› прыхлу́шаны (10)
(12) прыглу́шванне ‹
› прыхлу́шваць (11)
(9) апу́шванне ‹
› прыхлына́ць (10)
(11) распу́шванне ‹
› прыхлы́нуты (10)
(10) успу́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.