STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыгуменне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгуме́нне мн. прыгуме́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыгуме́ння мн. прыгуме́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыгуме́нню мн. прыгуме́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыгуме́нне мн. прыгуме́нні |
| Творны кім? чым? |
прыгуме́ннем мн. прыгуме́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгуме́нні мн. прыгуме́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.
pryhumiennie — беларуская лацінка
Слова прыгуменне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгуменне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгумень + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пры́гук (6)
(9) кляйме́нне ‹
› прыгу́каць (9)
(6) уме́нне ‹
› прыгукну́ць (10)
(9) загуме́нне ‹
› прыгуме́нны (10)
(9) задуме́нне ‹
› прыгуме́нь (9)
(10) раздуме́нне ‹
› прыгу́шчаны (10)
(9) разуме́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
