мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
задуме́ннасць — назоўнік задуме́нны — прыметнік
канцэпт

задуменне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова задуменне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 задуме́нне

мн.  задуме́нні
Родны
каго? чаго?		 задуме́ння

мн.  задуме́нняў
Давальны
каму? чаму?		 задуме́нню

мн.  задуме́нням
Вінавальны
каго? што?		 задуме́нне

мн.  задуме́нні
Творны
кім? чым?		 задуме́ннем

мн.  задуме́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 задуме́нні

мн.  задуме́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова курва ёсць і ў мужчынскім родзе: курвЕль.


Дзяўчаты мараць пра мілых і клапатлівых хлопцаў, але ў такіх хлопцаў ужо ёсць хлопцы.


zadumiennie — беларуская лацінка

Слова задуменне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік задуменне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове задумка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› задуме́нна-журбо́тны (18)

(6) уме́нне ‹

› задуме́нна-пяшчо́тны (18)

(9) загуме́нне ‹

› задуме́ннасць (12)

(10) прыгуме́нне ‹

› задуме́нны (9)

(10) раздуме́нне ‹

› задумё́на (8)

(9) разуме́нне ‹

› задумё́насць (11)

(14) праваразуме́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

спазніцца