STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова задуменне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
задуме́нне мн. задуме́нні |
| Родны каго? чаго? |
задуме́ння мн. задуме́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
задуме́нню мн. задуме́нням |
| Вінавальны каго? што? |
задуме́нне мн. задуме́нні |
| Творны кім? чым? |
задуме́ннем мн. задуме́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
задуме́нні мн. задуме́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
zadumiennie — беларуская лацінка
Слова задуменне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік задуменне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове задумка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› задуме́нна-журбо́тны (18)
(6) уме́нне ‹
› задуме́нна-пяшчо́тны (18)
(9) загуме́нне ‹
› задуме́ннасць (12)
(10) прыгуме́нне ‹
› задуме́нны (9)
(10) раздуме́нне ‹
› задумё́на (8)
(9) разуме́нне ‹
› задумё́насць (11)
(14) праваразуме́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
