прыказванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыказванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыка́званне мн. прыка́званні
Родны каго? чаго?	прыка́звання мн. прыка́званняў
Давальны каму? чаму?	прыка́званню мн. прыка́званням
Вінавальны каго? што?	прыка́званне мн. прыка́званні
Творны кім? чым?	прыка́званнем мн. прыка́званнямі
Месны у кім? у чым?	прыка́званні мн. прыка́званнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.

prykazvannie — беларуская лацінка

Слова прыказванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: