STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыказка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́казка мн. пры́казкі |
| Родны каго? чаго? |
пры́казкі мн. пры́казак |
| Давальны каму? чаму? |
пры́казцы мн. пры́казкам |
| Вінавальны каго? што? |
пры́казку мн. пры́казкі |
| Творны кім? чым? |
пры́казкай, пры́казкаю мн. пры́казкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́казцы мн. пры́казках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У прыказках прыгажосць і працавітасць часам уступаюць у апазіцыю, перавага пры гэтым аддаецца працавітасці. Таксама адлюстроўваецца беларускі звычай пасля замужжа насіць хустку.
сцулі без бздулёў, як дождж бяз грому
сцыкі без пярдыкі, як вясельле без музыкі
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.prykazka — беларуская лацінка
Слова прыказка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыказка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыказкавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыказа́ць (9)
(6) ука́зка ‹
› прыка́званне (11)
(8) каўка́зка ‹
› прыка́зваць (10)
(10) напаўка́зка ‹
› пры́казкавасць (13)
(5) ла́зка ‹
› пры́казкавы (10)
(9) вадала́зка ‹
› прыка́зны (8)
(10) скалала́зка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Як напужаць супрацоўніка медкамісіі.