STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыкідка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыкі́дка мн. прыкі́дкі |
| Родны каго? чаго? |
прыкі́дкі мн. прыкі́дак |
| Давальны каму? чаму? |
прыкі́дцы мн. прыкі́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыкі́дку мн. прыкі́дкі |
| Творны кім? чым? |
прыкі́дкай, прыкі́дкаю мн. прыкі́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыкі́дцы мн. прыкі́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
prykidka — беларуская лацінка
Слова прыкідка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкідка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкідлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкі́дванне (11)
(18) жняя́рка-самаскі́дка ‹
› прыкі́двацца (11)
(11) суперскі́дка ‹
› прыкі́дваць (10)
(7) вы́кідка ‹
› прыкі́дліва (10)
(7) някі́дка ‹
› прыкі́длівасць (13)
(9) інвалі́дка ‹
› прыкі́длівы (10)
(7) кулі́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
