прыкідлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова прыкідлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыкі́длівасць мн. прыкі́длівасці
Родны каго? чаго?	прыкі́длівасці мн. прыкі́длівасцяў, прыкі́длівасцей
Давальны каму? чаму?	прыкі́длівасці мн. прыкі́длівасцям
Вінавальны каго? што?	прыкі́длівасць мн. прыкі́длівасці
Творны кім? чым?	прыкі́длівасцю мн. прыкі́длівасцямі
Месны у кім? у чым?	прыкі́длівасці мн. прыкі́длівасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ідзі ціха, абмінеш ліха.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

prykidlivasć — беларуская лацінка

Слова прыкідлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: