аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова згодлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зго́длівасць мн. зго́длівасці |
| Родны каго? чаго? |
зго́длівасці мн. зго́длівасцяў, зго́длівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
зго́длівасці мн. зго́длівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
зго́длівасць мн. зго́длівасці |
| Творны кім? чым? |
зго́длівасцю мн. зго́длівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зго́длівасці мн. зго́длівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
zhodlivasć — беларуская лацінка
Слова згодлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згодлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згоднасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зго́джвацца (10)
(13) прыкі́длівасць ‹
› зго́джваць (9)
(12) даго́длівасць ‹
› зго́дліва (8)
(12) лаго́длівасць ‹
› зго́длівы (8)
(13) нязго́длівасць ‹
› зго́дна (6)
(11) уго́длівасць ‹
› зго́дна (6)
(13) асало́длівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.