аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прыкіпеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыкіпе́ласць мн. прыкіпе́ласці |
| Родны каго? чаго? |
прыкіпе́ласці мн. прыкіпе́ласцяў, прыкіпе́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыкіпе́ласці мн. прыкіпе́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыкіпе́ласць мн. прыкіпе́ласці |
| Творны кім? чым? |
прыкіпе́ласцю мн. прыкіпе́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыкіпе́ласці мн. прыкіпе́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
prykipielasć — беларуская лацінка
Слова прыкіпеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкіпеласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкітоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкі́нуць (9)
(14) закасцяне́ласць ‹
› прыкіпа́нне (10)
(13) скасцяне́ласць ‹
› прыкіпа́ць (9)
(12) атарапе́ласць ‹
› прыкіпе́лы (9)
(13) прыцярпе́ласць ‹
› прыкіпе́ць (9)
(8) спе́ласць ‹
› прыкітава́ны (11)
(14) палаваспе́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.