мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прылужжа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прылу́жжа мн. — |
| Родны каго? чаго? |
прылу́жжа мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
прылу́жжу мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
прылу́жжа мн. — |
| Творны кім? чым? |
прылу́жжам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
прылу́жжы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
Калі паглядзець «Матрыцу» наадварот, можна ўбачыць, як Кіяну Рыўз злазіць з наркотыкаў і знаходзіць стабільную працу ў офісе.
prylužža — беларуская лацінка
Слова прылужжа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прылужжа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прылуненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыло́ўчаны (10)
(7) Пасо́жжа ‹
› прыло́ўчаны (10)
(8) паўду́жжа ‹
› прыло́ўчвацца (12)
(8) падлу́жжа ‹
› прылу́жны (8)
(10) мнагаму́жжа ‹
› прылуне́лы (9)
(7) заму́жжа ‹
› прылуне́нне (10)
(9) дваяму́жжа ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).