аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прылуненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прылуне́нне мн. прылуне́нні |
| Родны каго? чаго? |
прылуне́ння мн. прылуне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прылуне́нню мн. прылуне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прылуне́нне мн. прылуне́нні |
| Творны кім? чым? |
прылуне́ннем мн. прылуне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прылуне́нні мн. прылуне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Калі не мы, то не мы.
Хто не рызыкуе, той не рызыкуе.pryluniennie — беларуская лацінка
Слова прылуненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прылуненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прылучанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прылу́жжа (8)
(11) асамо́тненне ‹
› прылу́жны (8)
(10) замутне́нне ‹
› прылуне́лы (9)
(10) памутне́нне ‹
› прылуне́ць (9)
(10) дапаўне́нне ‹
› прылуні́цца (10)
(10) запаўне́нне ‹
› прылуні́ць (9)
(14) аўтазапаўне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.