Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыма, -ы, жаночы род
  1. Першая ступень гамы, а таксама галоўны тон трохгучча.
  2. Інтэрвал у межах адной ступені гукарада.
  3. Вядучая партыя, якая выконваецца на адным з групы інструментаў у інструментальным ансамблі. // Асоба або інструмент, якія выконваюць вядучую партыю ў ансамблі.
  4. размоўнае слова Тое, што і прымадонна. Вядома, з першых жа спевак увесь ансамбль аднадушна прызнаў Тамару Асколкіну першай — прымай ансамбля. ← Мікола Ракітны.
   [Ад лац. prima — першая.]

❌

прыма

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прыма
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пры́ма мн. пры́мы
Родны каго? чаго?	пры́мы мн. пры́м
Давальны каму? чаму?	пры́ме мн. пры́мам
Вінавальны каго? што?	пры́му мн. пры́м
Творны кім? чым?	пры́май, пры́маю мн. пры́мамі
Месны у кім? у чым?	пры́ме мн. пры́мах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы

У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.

Слова прыма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыма — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыма

Навігатар

Мемчыкі