аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпендыма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпе́ндыма мн. эпе́ндымы |
| Родны каго? чаго? |
эпе́ндымы мн. эпе́ндым |
| Давальны каму? чаму? |
эпе́ндыме мн. эпе́ндымам |
| Вінавальны каго? што? |
эпе́ндыму мн. эпе́ндымы |
| Творны кім? чым? |
эпе́ндымай, эпе́ндымаю мн. эпе́ндымамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпе́ндыме мн. эпе́ндымах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.
epiendyma — беларуская лацінка
Слова эпендыма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпендыма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпендыма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпейрагене́з (11)
(5) кішма́ ‹
› эпейрагені́чны (13)
(6) пту́шма ‹
› эпейрафарэ́з (11)
(4) я́шма ‹
› эпентэ́за (8)
(4) Ры́ма ‹
› эпентэты́чны (11)
(11) непрыміры́ма ‹
› эпіаб'екты́ў (11)
(5) пры́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.