STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыназоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыназо́ўнік мн. прыназо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
прыназо́ўніка мн. прыназо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
прыназо́ўніку мн. прыназо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
прыназо́ўнік мн. прыназо́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
прыназо́ўнікам мн. прыназо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыназо́ўніку мн. прыназо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Старое памятай, але жыві новым.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
prynazoŭnik — беларуская лацінка
Слова прыназоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыназоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыналежнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прына́дны (8)
(9) сказо́ўнік ‹
› прыназапа́сіць (13)
(8) лазо́ўнік ‹
› прыназе́міцца (12)
(8) назо́ўнік ‹
› прыназо́ўнікава-скло́навы (23)
(8) пазо́ўнік ‹
› прыназо́ўнікавы (14)
(8) адзо́ўнік ‹
› прынайма́ць (10)
(11) гарбузо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(працаваць)