аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адзоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адзо́ўнік мн. адзо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
адзо́ўніка мн. адзо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
адзо́ўніку мн. адзо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
адзо́ўніка мн. адзо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
адзо́ўнікам мн. адзо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
адзо́ўніку мн. адзо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
adzoŭnik — беларуская лацінка
Слова адзоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адзоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адзоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адзо́л (5)
(8) назо́ўнік ‹
› адзо́льны (8)
(11) прыназо́ўнік ‹
› адзо́ў (5)
(8) пазо́ўнік ‹
› адзо́ўніца (9)
(11) гарбузо́ўнік ‹
› адзо́ўны (7)
(8) мако́ўнік ‹
› адзу́блены (9)
(9) грако́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
асцярожна: facehugger