гракоўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гракоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	грако́ўнік мн. грако́ўнікі
Родны каго? чаго?	грако́ўніка мн. грако́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	грако́ўніку мн. грако́ўнікам
Вінавальны каго? што?	грако́ўнік мн. грако́ўнікі
Творны кім? чым?	грако́ўнікам мн. грако́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	грако́ўніку мн. грако́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто поле троіць, той хлеб кроіць.

Прыказка.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

hrakoŭnik — беларуская лацінка

Слова гракоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: