аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асакоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асако́ўнік мн. асако́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
асако́ўніку мн. асако́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
асако́ўніку мн. асако́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
асако́ўнік мн. асако́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
асако́ўнікам мн. асако́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
асако́ўніку мн. асако́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
asakoŭnik — беларуская лацінка
Слова асакоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асакоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асалавеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асако́ва-сфа́гнавы (16)
(11) гарбузо́ўнік ‹
› асако́вы (7)
(8) мако́ўнік ‹
› асако́выя (8)
(9) грако́ўнік ‹
› асалаве́ла (9)
(10) патако́ўнік ‹
› асалаве́ласць (12)
(12) падрадко́ўнік ‹
› асалаве́лы (9)
(9) палко́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.