STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова падрадкоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
падрадко́ўнік мн. падрадко́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
падрадко́ўніка мн. падрадко́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
падрадко́ўніку мн. падрадко́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
падрадко́ўнік мн. падрадко́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
падрадко́ўнікам мн. падрадко́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
падрадко́ўніку мн. падрадко́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
padradkoŭnik — беларуская лацінка
Слова падрадкоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік падрадкоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове падрадок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падрадко́ва (10)
(9) грако́ўнік ‹
› падрадко́вік (11)
(9) асако́ўнік ‹
› падрадко́вы (10)
(10) патако́ўнік ‹
› падрадко́ўны (11)
(9) палко́ўнік ‹
› падра́днічаць (12)
(17) генера́л-палко́ўнік ‹
› падра́дны (8)
(17) інжыне́р-палко́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
