артадантыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова артадантыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	артаданты́я мн. артаданты́і
Родны каго? чаго?	артаданты́і мн. артаданты́й
Давальны каму? чаму?	артаданты́і мн. артаданты́ям
Вінавальны каго? што?	артаданты́ю мн. артаданты́і
Творны кім? чым?	артаданты́яй, артаданты́яю мн. артаданты́ямі
Месны у кім? у чым?	артаданты́і мн. артаданты́ях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

artadantyja — беларуская лацінка

Слова артадантыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: