STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мантыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́нтыя мн. ма́нтыі |
| Родны каго? чаго? |
ма́нтыі мн. ма́нтый |
| Давальны каму? чаму? |
ма́нтыі мн. ма́нтыям |
| Вінавальны каго? што? |
ма́нтыю мн. ма́нтыі |
| Творны кім? чым? |
ма́нтыяй, ма́нтыяю мн. ма́нтыямі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́нтыі мн. ма́нтыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.
mantyja — беларуская лацінка
Слова мантыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мантыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мантэкрыста + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мантыро́ўка (10)
(10) трыхафіты́я ‹
› манты́са (7)
(12) гіпагалакты́я ‹
› манты́чыць (9)
(10) артаданты́я ‹
› Мантэвідэ́а (10)
(10) хірама́нтыя ‹
› мантэвідэ́йскі (13)
(11) некрама́нтыя ‹
› мантэкры́ста (11)
(8) гара́нтыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
